„Mi idemo na Kosovo ravno,Gde nam stari slavu izgubiše,Staru našu slavu prađedovsku. I mi ćemo na polju KosovuIl\' izgubit vjeru i junaštvo, Ili ćemo, ako Ala/h dade,Dušmanina svoga pobjediti, I u Bosnu vratiti se slavno.\" Ova narodna pesma ne nalazi se u kosovskom ciklusu. Ispevana je sredinom devetnaestog veka, kada je vojska kapetana Huseina Gradaščevića - čuvenog Zmaja od Bosne, krenula put Kosova da se sukobi sa jakom sulatnovom vojskom, a zabeležio ju je nemački istoričar i pisac Leopold Ranke u delu „Srbija i Turska u 19. veku\".