I konačno, još jedna zaključal na fonu etnografije i modernog nacionalizma. Ako nekom običnom malom smrtniku albanske etnije bude drago da se negdje na planeti promovira ilirska kultura, to ne znači da želi "veljiku Aljbaniju" nego kao neko ko je generacijama odrastao kao "građanin" "zadnjeg" reda ( odmah nakon Roma), u tom Časnom Iliru ( kakvog su mu ga opisali drugi) davno je nekad vidio svog potencijalnog pretka i iskru nade da ipak nešto vrijedi, i da ima isto pravo na Dostvojanstvo kao i svi drugi, pogotovo usljed činjenice da je čovječanstvu poklonio jednu Majku Terezu ( Nobelovku), jednog Ferida Murada ( još jednog Nobelovca), svjetsku sopranisticu Inva Mula, braću Belushi, jednog Papu, i hiljade radinih i čestitih Ljudi ;) (ako paranoični ksenofobi sad počnu pjenit, nek shvate da su i ksenofobija i paranoja izlječivi ;)