IMAO SAM PRILIKU ČITATI KNJIGU I EVO ZA JAVNOST NPR. JEDNOG ISJEČKA IZ KNJIGE: U periodu od 1992.-2011. (za dvadeset godina) u Republici Srpskoj je počinjeno 6.175 samoubistava (približavaju se broju ubijenih Bošnjaka u najtežem ratnom zločinu – zločinu genocida u i oko Srebrenice jula 1995. godine). U periodu od 1992.-2011. (za dvadeset godina) u Republici Srbiji je počinjeno 29.024 samoubistava. U periodu od 1992.-2011. (period agresije na Bosnu i Hercegovinu i šesnaest godina nakon agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu) u Republici Srpskoj i Republici Srbiji je počinjeno ukupno 35.199 samoubistava. Uzimajući u obzir ukupan broj počinjenih samoubistava u Republici Srpskoj i Republici Srbiji – 35.199, činjenicu da su Republika Srpska i Republika Srbija bili nosioci agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu (ideološki, planski, naredbodavno i izvršno) i činjenicu da je nakon agresije na Bosnu i Hercegovinu registrovan nagli porast samoubistava u Republici Srpskoj i Republici Srbiji, uzročno-posljedično možemo dovesti u tijesnu povezanost navedene činjenice. Prema navedenim pokazateljima očekivati je da će do 2068. godine, tačnije za period 1992.-2068. (ljudski vijek), u Republici Srpskoj i Republici Srbiji, samoubistvo izvršiti oko 123.196 lica (približavaju se broju ubijenih Bošnjaka u agresiji na Republiku Bosnu i Hercegovinu 1992. – 1995.). Odgovor na visoke i kritično visoke stope samoubistava u Republici Srpskoj – posebno na kritično visoke stope samoubistava kod demobilisanih boraca Vojske Republike Srpske treba tražiti (i) u činjenici da su pripadnici Vojske Republike Srpske bili (i) nosioci planiranja, naređivanja i izvršavanja brojnih ratnih zločina, a njih 19.473 je učestvovalo (i) u zločinu genocida nad Bošnjacima u i oko Srebrenice (prema raspoloživim podacima, u poslijeratnom periodu 1996.-2012. ukupno je 3.000 pripadnika Vojske Republike Srpske izvršilo samoubistvo – žive u produženom ratnom periodu/svakodnevno ginu od „nevidiljivog“ metka). Prema znanstvenim predviđanjima, a rukovodeći se onim šta su Republika Srpska i Republika Srbija počinile u protekloj agresiji na Republiku Bosnu i Hercegovinu (brojni ratni zločini ali i najteži ratni zločin – zločin genocida nad Bošnjacima, djelo koje životinja životinji ne radi) Republika Srpska i Republika Srbija ne mogu planirati i realizovati tzv. samoprevenciju samoubistava („rehabilitaciju društva“), to im očito trenutno stanje mentalne svijesti ne dozvoljava (negiraju dokaz - ono što su počinili, a to je u mentalnom smislu najteže stanje svijesti). Jedini izlaz za društvo u Republici Srpskoj (kojeg moramo promatrati odvojeno od društva u Federaciji BiH – jer se u Republici Srpskoj u okviru bosanskohercegovačkog društva 2-4 puta više izvrši samoubistava nego u Federaciji BiH) i Republici Srbiji, ponovo naglašavam, je istinsko priznanje i pokajanje pred Bogom, istinsko priznanje i pokajanje pred nadležnim institucijama (Međunarodni sud pravde u Hagu, sudovi u BiH,...) i istinsko priznanje i pokajanje pred žrtvama za ono što su uradili – očekujući tada Božiju milost/”prevenciju”, ali bez stigme, tražiti i ljudsku pomoć – npr. pomoć Svjetske zdravstvene organizacije da razvije određene programe prevencije, tačnije potpunu „rehabilitaciju društava“. Bez navednog, očekivati je različite zaključke (ali i one maliciozne) – da će Republika Srpska i Republika Srbija ući u fazu postepenog odumiranja pa čak i (samo)nestanka (uzimajući u obzir i druge negativne trendove: ubistva, mortalitet, alkoholizam, opojne droge, trajno iseljavanje, „nepoznate bolesti“,...), što je (i) “Božija generacijska i transgeneracijska kazna“, a to je (i) istinska pravda. Navedeni problem (samoubistava) ne smije biti samo problem Republike Srpske, (zvanično i nije: na brojnoj skali problema u Republici Srpskoj ovaj se problem uopšte ne nalazi), ovo mora biti problem države Bosne i Hercegovine, ali i međunarodni problem (posebno Svjetske zdravstvene organizacije), budući da u slučaju nedostatka adekvatne društvene predikcije i prevencije, kod navedene kategorije lica, možemo imati ekspanziju (najtežih oblika) PTSP i samoubistava, ali i drugih oblika društvene destrukcije.