Rođen 1916. godine pred samu boljševičku revoluciju, učestvovao je u stvaranju sovjetske atomske bombe krajem 1940-ih i početkom 1950-ih godina, uz fizičara Andreja Saharova, koji je nakon toga postao slavni ruski antikomunistički disident. Ostao je njegov prijatelj i kada je Saharoiv osuđen i protjeran 1980. godine.
Iako je 1942. godine postao član Komunističke partije, Vitalij Ginzburg je bio izložen pritisku Staljinovog režima, na fonu državne antisemitske kampanje u naučnim sredinama jer je imao židovsko porijeklo.
Ali važnost bombe, koja je trebala držati Sovjetski savez rame uz rame sa Sjedinjenim Američkim Državama u utrci za atomskim oružjem, omogućila je Ginzburgu da izbjegne smrt, a i zatvor.
"Spasila me hidrogenska bomba", napisao je u svojoj autobiografiji objavljenoj na internetskoj stranici Nobelovog odbora, prenio je AFP.
Naučnik, koji se interesirao i za kozmičke zrake i crne rupe, autor je više od 400 naučnih publikacija. Primio je više nagrada, a predavanja je držao i poslije svoje 80. godine.
Civilizacijski mrak: Prvi čovjek Beograda se zahvaljuje osuđenom ratnom zločincu
Sud poništio odluke UNSA-e o oduzimanju titule magistra, Sebiji Izetbegović se mora isplatiti više od 23 hiljade KM
