Kako je tanka granica izmedju fudbala, kao najljepse sporedne stvari na svijetu, i fudbala koji postaje sramotom, ruglom jedne istinski fudbalske nacije. A hrvatski fudbal i fudbaleri ponajmanje krivi. Paradoks. I ne mogu da se ne sjetim ispada navijaca nase reprezentacije: u Dublinu - zvizdanja za vrijeme minute sutnje stradalima u Parizu, nedolicnog ponasanja pojedinaca pred prijateljsku utakmicu u Becu, ili ekscesa u Zenici pred susret sa Izraelom. Porazi sa tribina imaju siru dimenziju :(