Krajem 12. veka, Sava i otac mu Nemanja su započeli surove verske progone u Raškoj, koji su uključivali spaljivanja na lomači, žigosanja po licu, masovna iseljenja iz zemlje, oduzimanja imovine i druge stravične mere. One . One koji nisu hteli da se odreknu svoje vere i prihvate njihovu crkvenu organizaciju, Nemanja i sin mu Sava \"s velikim beščašćem iz cele svoje zemlje izgonjahu.\" Dakle, Sava Nemanjić nije osnovao srpsku crkvu, već je samo iskorenio autohtone slovenske oblike hrišćanstva, i reformisao crkvu u “pravovernu” političku organizaciju pod kontrolom Carigrada. Otada je pravoslavna(grcka pravoslavna je maticna crkva) crkva stavljena u službu vladarskog kulta dinastije Nemanjića, i gotovo sve vladare je proglašavala svecima, uključujući i kralja Milutina, koji je u narodu bio ozloglašen zbog nemoralnog života i zlostavljanja maloletne Simonide, ali je izdvajao za podizanje novih crkvi i manastira..