Nije mjerilo ljudskosti, dobrote ili emocionalnosti plakanje nad vlastitom sudbinom, bez obzira cim ta zla sudbina bila inicirana, makar i nepravdom. To je slabost. Dobar (sto bi mi rekli) covjek suosjeca s bilo cijem stradanjem i ustace protiv bilo cije nepravde. Nedopustivo mnogo zla i nepravde je ucinjeno na Balkanu, nevinom obicnom covjeku. I pticama po drvecu bi trebalo biti jasno da je politika ekstremnog srpskog nacionalizma, ne jedini, ali prvi i najveci krivac.