Čovjek kad ih sluša topi se od prosperitetne miline, ali kad se okreneš oko sebe vidiš ljude i pse oko kontejnera gdje se otimaju o robu i hranu, pogledaš red u teta Zilhinoj kuhinji kolonade uličnih prosjaka koji jecaju, plaću, bosi hodaju, leže na asfaltu i tresu se ko da imaju parkinsonovu, sviraju, igraju, čak i stranci prosjače po sarajevskim ulicama, iz Srbije, Holandije, Francuske, Njemačke. Ovakvi ćemo teško u EU, ali ima nade dok je žive glave.