{{error}}
Korisničko ime ili e-mail
Lozinka
ili
Facebook prijava


Unesite e-mail:


Malo koristi od paravojnih formacija

S
14.2.2011. u 16:20
0
3
Malo koristi od paravojnih formacija
0
Malo koristi od paravojnih formacija
Na suđenju Radovanu Karadžiću, bivši načelnik policije u Hadžićima i Ilidži je kazao da je bila “opštepoznata stvar” da su paravojne formacije dolazile na prostore ovih općina, te da su se mogle dovesti “putem prijateljsko-poznaničkih veza”, piše BIRN - Justice Report.
Tihomir Glavaš, koji je od oktobra 1992. godine bio načelnik Stanice javne bezbjednosti (SJB) Ilidža, ispričao je da su pripadnici policije često dolazili u sukob s paravojnim formacijama, te da su “brzo došli do spoznaje da imamo malo koristi od tih ljudi”.

“Oni su se najviše bavili kriminalnim radnjama. Uglavnom su htjeli da idu u naseljena mjesta gdje su pljačkali. Oni su nastupali s demonstracijom sile i bilo je vremena kada im se ni mi nismo mogli suprotstaviti”, ispričao je Glavaš.

Tužilaštvo je svjedoku predočilo dokument od 9. jula 1992. godine kojim se odobrava korištenje određenih objekata u blizini Rakovice za potrebe “Srpske dobrovoljačke jedinice u sastavu MUP-a (Ministarstva unutrašnjih poslova) Srpske opštine Ilidža”, nakon čega je Glavaš kazao da je to bilo “prije nego što je on došao na Ilidžu”.

“Ja ne sporim vjerodostojnost i autentičnost tog akta, ali sadržaj mi neće nikad biti jasan, jer pouzdano znam da SJB nikad u svom sastavu nije imao paravojne formacije”, dodao je Glavaš.

Karadžić, bivši predsjednik Republike Srpske i vrhovni komandant Vojske Republike Srpske (VRS), optužen je pred Tribunalom u Haagu za genocid, zločine protiv čovječnosti, te kršenje zakona i običaja ratovanja počinjene u BiH od 1992. do 1995. godine.

Prije dolaska na Ilidžu, Glavaš je bio načelnik SJB-a u Hadžićima, te član Kriznog štaba Srpske opštine Hadžići koji je, kako je kazao, formiran u aprilu 1992. godine nakon “sveopšteg srpskog sabora”.

Prema njegovim riječima, Krizni štab je bio najviši organ vlasti po čijem je nalogu u maju 1992. godine izvršeno privođenje muškaraca iz naselja Musići, koji su potom zatvoreni u Kulturno-sportski centar (KSC) u Hadžićima.

“Imali smo pouzdane informacije da posjeduju naoružanje. Nakon privođenja redovna policija bi obavila informativne razgovore s njima, onda bi se prebacivali u prostorije KSC-a, koji je bio pod patronatom vojske. Potom su prebačeni u Kulu, mislim da ih je bilo 180 do 200”, kazao je Glavaš, dodajući da su Bošnjaci prije odvođenja na informativne razgovore držani u garažama ispod zgrade Opštine.

Karadžića Tužilaštvo u Haagu tereti da je s članovima rukovodstva bosanskih Srba – uključujući krizne štabove, ratna predsjedništva i druge političke, vojne i policijske organe – učestvovao u udruženom zločinačkom poduhvatu s ciljem da se nesrpsko stanovništvo trajno ukloni s područja u BiH “na koja su Srbi polagali pravo”.

Tužilaštvo je pitalo svjedoka da li je Ratko Radić, predsjednik Kriznog štaba u Hadžićima, imao svog nadređenog, na što je Glavaš odgovorio da je Krizni štab u svakoj opštini funkcionisao “samostalno”.

“Radić nam je govorio da je bio sa predsjednikom Karadžićem u kontaktu. Ako je trebao da izvrši realizaciju neke svoje ideje, pozivao se na njega. Ja sam imao osjećaj da nas je dezinformisao i da često nije mogao stupiti u kontakt sa Karadžićem. To je čovjek koji je bio sklon manipulaciji”, dodao je svjedok.

Tokom unakrsnog ispitivanja Glavaš je kazao da mu je još i prije sukoba “bilo poznato” da se vrši “masovno naoružavanje bošnjačkog stanovništva”, između ostalog, prisvajanjem zajedničkog naoružanja policije, obijanjem centralnog skladišta municije, kao i povećanjem broja pripadnika rezervnog sastava policije.

Na ovom ročištu iskaz je dala i Sanija Dževlan, koja je ispričala da ju je 6. januara 1994. godine pogodio snajper “sa položaja pod kontrolom VRS-a”, dok je biciklom prelazila preko mosta u sarajevskom naselju Dobrinja, a što je navedeno u optužnici protiv Radovana Karadžića kao jedan od 16 incidenata snajperskog djelovanja.

“Ja sam pogođena i onda sam vidjela metke oko sebe, tri do četiri rikošeta. Tad sam shvatila da se na mene puca i nastavila sam voziti biciklo, jer da sam pala, vjerovatno bih bila ubijena”, kazala je Dževlan.

Optuženi je pitao svjedokinju da li se sjeća da je on u to vrijeme proglasio “jednostrano božićno primirje”, na što je ona kazala da joj to nije poznato.

Nastavak suđenja zakazan je za 15. februar, kada će se nastaviti unakrsno ispitivanje svjedoka Ruperta Smitha, započeto prošle sedmice, kao i unakrsno ispitivanje Tihomira Glavaša.

Email adresa: (nije obavezno)

Tekst ispravke: