Teatar koji je očigledno u repertoarskoj i produkcijskoj krizi, sa upitnim umjetničkim kadrom, sa stalnom publikom koju u većini čine srodnici uposlenika, kao i studenti sa akademije. Kada se osvrnemo u ne tako daleku prošlost, osim časnih izuzetaka, evidentno je da sadašnji kamerni teatar zahtjeva veliko unutrašnje pospremanje, novo rukovodstvo i novi kvalitetniji glumački ansambl, te da se zahvali pojedincima koji nisu niti moralno, niti profesionalno dorasli da rade u Kamernom 55.