Legionar francuske vojske je strgnuo zar ženi u Marašu i pokrenuo ustanak koji je istjerao Francuze iz Turske

Nakon primirja iz Mudrosa, kojim je Osmansko carstvo 1918. izašlo iz Prvog svjetskog rata, Maraš, Antep i Adana našli su se pod britanskom okupacijom. U jesen 1919. Britanci su te oblasti predali Francuzima, koji su u oktobru ušli u Maraš. Francuske snage činile su kolonijalne trupe i Francuska armenska legija, čijih je oko 2.000 naoružanih pripadnika ušlo u grad 30. oktobra.

Turska verzija događaja

Prema turskim izvorima, uveče 31. oktobra armenski legionar je u ulici Uzunoluk uznemiravao tri muslimanke koje su izlazile iz hamama i pokušao im strgnuti zar. Žene su zvale u pomoć, a komšija Çakmakci Sait, koji je nenaoružan pritrčao, ubijen je.

Nakon toga je na legionare pucao čovjek poznat kao Sütçü İmam, u prijevodu "imam mljekar". Zavisno od verzije, ubio je ili ranio jednog ili više vojnika, a potom se sklonio u obližnje selo. Turski izvori navode da su legionari u odmazdi pucali na civile.

Svjedočenje američkog humanitarca

Drugačiji opis donosi Stanley E. Kerr, američki humanitarni radnik koji je tada boravio u Marašu. U knjizi "The Lions of Marash" iz 1973. prenio je kazivanje Armenca koji je radio za francusku legiju.

Prema tom kazivanju, pijani legionar prišao je muslimanki koja je izlazila iz hamama i skinuo joj zar. Uslijedila je svađa, a nepoznati napadač, možda upravo Sütçü İmam, ubio je jednog legionara, ali ne onog koji je izazvao incident.

Od incidenta do ustanka

Napetosti u gradu su rasle i u februaru 1920. prerasle u oružani ustanak protiv francuske vojske, poznat kao bitka za Maraš. Grad je zbog toga kasnije dobio naziv Kahramanmaraš, odnosno "herojski Maraš".

Sütçü İmam je u Turskoj ostao simbol otpora. Po njemu je 1992. nazvan univerzitet u Kahramanmarašu, a bivši premijer Necmettin Erbakan često ga je spominjao kao primjer uloge islamskih uglednika u turskom ratu za nezavisnost.