{{error}}
Korisničko ime ili e-mail
Lozinka
ili
Facebook prijava


Unesite e-mail:


Sredoju Lukiću 30 godina zatvora, Milanu doživotna robija

S
20.7.2009. u 16:16
0
108
Sredoju Lukiću 30 godina zatvora, Milanu doživotna robija
0
Sredoju Lukiću 30 godina zatvora, Milanu doživotna robija
Foto: AP
Pretresno vijeće III Međunarodnog tribunal za ratne zločine počinjene u bivšoj Jugoslaviji osudilo je Milana Lukića na doživotnu kaznu zatvora, a njegovog rođaka Sredoja Lukića na 30 godina zatvora za zločine protiv čovječnosti i ratne zločine počinjene u Višegradu od 1992. do 1995. godine.
Dvojica rođaka optužena su za ubistvo, mučenje i istrebljenje počinjene uglavnom u prvim mjesecima rata.

Milan Lukić je proglašen krivim za progone, ubistvo, istrebljenje, okrutno postupanje i nehumana djela, kao zločine protiv čovječnosti i ratne zločine, u vezi sa šest odvojenih incidenata.

Proglašen je krivim za ubistvo pet muškaraca bosanskih muslimana, civila na rijeci Drini 7. juna 1992. ili približno tog datuma i za ubistvo sedam muškaraca, civila u fabrici “Varda” u Višegradu 10. juna 1992. ili približno tog datuma, koje su postrojili uz obalu Drine i pucali im u leđa, iako su ih ovi, stoji u optužnici, preklinjali da ih poštede. Milan Lukić je takođe proglašen krivim za ubistvo Hajre Korić u koju je Milan Lukić više puta pucao nakon što ju je ispitivao u naselju Potok. Dodatno je proglašen krivim za premlaćivanje zatvorenika u logoru u Uzamnici.

Osim toga, Milan Lukić je proglašen krivim za ubistvo 59 muslimanskih žena, djece i staraca u jednoj kući u Pionirskoj ulici u Višegradu. Žrtve su 14. juna 1992. zaključane u jednoj prostoriji u kući koja je nakon toga zapaljena. Utvrđeno je da je Milan Lukić u toj prostoriji postavio eksplozivnu napravu od koje se kuća zapalila.

Sve koji su pokušali pobjeći iz kuće u plamenu dočekivali su na izlazu i iz automatskog oružja pucali u njih. Među zatočenima u kući Adema Omerovića u Pionirskoj ulici bio je i veliki broj djece, a među njima dvogodišnja Enesa Kurspahić te dijete s prezimenom Kurspahić staro tek dva dana koje u momentu kad je ubijeno nije još ni imalo ime. U kući u Pionirskoj ulici ubijeno je najviše članova porodice Kurspahić, a među njima i desetogodišnja Halida, trogodišnji Ismet, četverogodišnja Lejla, trogodišnja Mirela, dvogodišnja Seila, devetogodišnja Seniha i osmogodišnji Vahid Kurspahić. Ubijene su i 14-godišnja Sabiha i 17-godišnja Ifeta Kurspahić. U toj kući ubijeni u i 12-godišnji Faruk te 13-godišnji Enver Sehić. Prije nego su ih zatvorili u kuću i spalili, Lukići i Milan Sušnjar zvani Laco, kako stoji u optužnici, pretresli su zatočene do gole kože i oduzeli im sve dragocjenosti.

Takođe je proglašen krivim za ubistvo najmanje 60 bosanskih muslimana u u kući Mehe Aljića u višegradskom naselju Bikavac 27. juna 1992. Pretresno vijeće je utvrdilo da su Milan Lukić i još jedna naoružana grupa prisilili civile da uđu u kuću, nakon čega su blokirali sve izlaze, a u kuću ubacili nekoliko eksplozivnih naprava i benzin i zapalili je.

Na spisku B dodanom uz optužnicu nalazi se samo 18 identificiranih iz ovog stravičnog zločina, među kojima jednogodišnji sin Šuhre Aljić koja je također spaljena, petogodišnja Elma i jednoipogodišnji Ensar Tufekčić. Među identificiranim žrtvama je i devetogodišnji Selmir Turjačanin i osmogodišnja Mirzeta Vilić.

Sredoje Lukić je takođe proglašen krivim za pomaganje i podržavanje u počinjenju djela progona, nehumanih djela, ubistva i okrutnog postupanja. Konkretno, on je proglašen krivim za premlaćivanja u logoru u Uzamnici i za paljenje kuće u Pionirskoj ulici, s tim da je sudija Patrick Robinson bio suprotnog mišljenja u vezi s posljednjom optužbom. Oslobođen je krivice, uz suprotno mišljenje sudije Pedra Davida, po optužbama u vezi s paljenjem kuće na Bikavcu.

“Zločine u ovom predmetu koje su počinili Milan Lukić i Sredoje Lukić karakteriše bezobziran i izopačen prezir prema ljudskom životu,” rekao je predsjedavajući sudija Robinson.

“U isuviše dugoj, tužnoj i nesrećnoj istoriji čovjekove nehumanosti prema drugom čovjeku, paljenje kuća u Pionirskoj ulici i na Bikavcu mora zauzeti istaknuto mjesto. Na kraju dvadesetog vijeka, vijeka obilježenog ratom i krvoprolićem ogromnih razmjera, ti užasni događaji izdvajaju se po izopačenosti napada vatrom, po očiglednom predumišljaju i proračunatosti koja ih karakteriše, po čistoj bezobzirnosti i surovosti kojom su okupili, zatvorili i zaključali žrtve u te dvije kuće, i time ih ostavili na milost i nemilost paklu koji je uslijedio, te po stepenu boli i patnje koja je nanesena žrtvama dok su žive gorile.”

Suđenje Milanu i Sredoju Lukić počelo je 9. jula 2008., a tužilaštvo je završilo glavno izvođenje dokaza 11. novembra 2008. nakon što je pozvalo ukupno 45 svjedoka. Izvođenje dokaza odbrane Sredoja Lukića počelo je 1. decembra 2008. i završeno 2. decembra 2008. nakon što su pozvana ukupno tri svjedoka. Izvođenje dokaza odbrane Milana Lukića započelo je 17. decembra 2008. i okončano 21. aprila 2009. nakon što je pozvano ukupno 28 svjedoka. Pretresno vijeće je pozvalo ukupno četiri svjedoka. Završne riječi su održane 19. i 20. maja, kada je tužilaštvo zahtijevalo da obojica optuženih provedu ostatak života u zatvoru, dok je odbrana zahtijevala da se obojica oslobode krivice po svim optužbama.

Milan i Sredoje Lukić su bili prvobitno optuženi zajedno s Mitrom Vasiljevićem. On je uhapšen u januaru 2000. godine i presudom Žalbenog vijeća izrečenom 25. februara 2004. osuđen je na 15 godina zatvora.

Nakon sedam godina bježanja od pravde, Milan Lukić je uhapšen u Argentini u avgustu 2005. godine, dok se njegov rođak Sredoje predao vlastima bosanskih Srba narednog mjeseca.

Najnovije
Najčitanije
Preporuke
Anketa
Da li je opravdan zahtjev za povećanje akciza na gorivo kako bi se ubrzala izgradnja autoputa?
Email adresa: (nije obavezno)

Tekst ispravke: