Podignuta optužnica za masakr u Biljanima: Pripadnici VRS-a civile iz škole odvodili u smrt i bacali u jame
Prema navodima Tužilaštva, optužnica je podignuta protiv Marića Brace (1963.), Vukića Dragana zvani "Rosin" (1970.), Samardžije Ranka (1960.), Jokića Save (1962.), Adamovića Miše (1971.) i Kaurina Milorada zvani "Karlo" (1969.).
Optuženi se terete za događaje od 10. jula 1992. godine, kada je u okviru vojno-policijske akcije Vojske Republike Srpske (VRS) izvršen napad na sela Gornji i Donji Biljani. Civili, muškarci bošnjačke nacionalnosti, tada su nasilno odvedeni u nezakonito zatočenje u zgradu škole u Donjim Biljanima.
Tužilaštvo navodi da su optuženi, djelujući zajedno ili pojedinačno, u više navrata uz upotrebu oružja nasilno izvodili zarobljenike. Civili su izvođeni pojedinačno ili u manjim grupama na lokacije u blizini škole, gdje su optuženi lično učestvovali u njihovim ubistvima.
Tijela ubijenih su potom odvezena sa mjesta zločina, a pronađena su i ekshumirana tek nakon rata. Optuženi se terete da su lišili života više desetina civila i vršili nečovječna postupanja, čime su počinili krivično djelo Zločini protiv čovječnosti iz člana 172. KZ BiH.
Hronologija zla: Jedan od najtežih zločina agresije
Masakr u Biljanima ostaje upisan kao jedan od najtežih i najsvirepijih zločina počinjenih tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu. Tog kobnog 10. jula 1992. godine, pripadnici VRS-a ubili su ukupno 258 civila.
Razmjere svireposti zločinaca najbolje ilustruje podatak da najmlađa žrtva nije imala ni godinu dana. Bila je to četveromjesečna beba Amila Džaferagić, čija je cucla pronađena u masovnoj grobnici ostala kao trajni, potresni simbol prekinutog djetinjstva i dokaz o tome kakvi su ljudi živjeli s druge strane nišana. Najstarija žrtva bio je 85-godišnji Bećo Čehić.
Istina o sudbini mještana Biljana otkrivena je tek krajem rata, oslobađanjem ovog područja od strane Armije RBiH. Tokom 1995. i 1996. godine, tijela ubijenih su pronađena u masovnim grobnicama Lanište I, Crvena zemlja I i II, te u zloglasnoj jami "Bezdan".
