Šta je sve potrebno za bavljenje biatlonom, takmičari trebaju specijalnu i skupu opremu

Biatlonci za takmičenja na najvišem nivou trebaju i specijalnu (i izuzetno skupu) opremu. Njihova oprema uključuje hiljade metaka, desetine pari skija i štapova te tim trenera i tehničara koji se brinu da sve funkcioniše besprijekorno.

Evo pregleda ključnih brojki koje objašnjavaju šta je sve potrebno za bavljenje biatlonom.

Broj tehničara koji pripremaju stotine pari skija sa posebnim voskovima i brušenjima kako bi se za dan takmičenja postiglo optimalno klizanje tokom Svjetskog kupa, svjetskih prvenstava i olimpijskih takmičenja. Tehničari će provesti desetine sati testirajući skije na snijegu prije nego što se uopće mogu koristiti u trci.

Toliko pari skija svaki biatlonac ima na jednoj trci. Svaki par je drugačiji. Svaki ima određenu tvrdoću za tvrde ili meke snježne podloge, posebne voskove koji odbijaju vlagu ili bolje podnose hladne, oštre snježne kristale. Podloga skije priprema se različitim brušenjima koja odgovaraju različitim snježnim uslovima.

Toliko sati godišnje biatlonac sa Svjetskog kupa trenira, prema riječima finskog selektora Erika Torneus-Kulstada. To je dodatno u odnosu na vrijeme koje provode vježbajući gađanje, i u zatvorenom bez municije – što se naziva "suho opaljenje" – i na streljani. Selektor njemačke reprezentacije u biatlonu Tobias Reiter kaže da njegovi sportisti treniraju između 700 i 800 sati godišnje.

Toliko metaka vrhunski biatlonac ispali tokom godine, i na treninzima i na takmičenjima. Svaka puška nosi četiri okvira sa po pet metaka. U sprintu i štafeti koriste se dva okvira, dok duže discipline – individualna, potjera i masovni start zahtijevaju 20 metaka. Biatlonci troše dodatne okvire i prilikom "nulačenja" puške prije trke.

Otprilike toliko dolara košta jedna biatlonska puška. Najpopularniji model, njemački Anschütz, posebno je dizajniran da izdrži niske temperature. Lagan je, ali čvrst, ima sistem za nošenje na leđima, zaštitu od snijega preko prednjeg i zadnjeg nišana te posebni rukohvat za gađanje iz stojećeg stava. Kundak svake puške izrađuje se prema tijelu biatlonca slično kao što se trkački bicikl podešava prema vozaču.

Maksimalan broj otkucaja srca koji biatlonac može dostići dok se uspinje uz težak uspon tokom trke. Ta vrijednost pada na otprilike 160 otkucaja kada uđu u streljanu i krenu sa gađanjem.

Broj trka u kojima vrhunski biatlonac učestvuje tokom godine. Takmičenje u Svjetskom kupu podrazumijeva mnogo putovanja. Stalne trke pomažu da biatlonci ostanu u takmičarskom ritmu, pod uslovom da uspiju dovoljno da se oporave između nastupa.

Maksimalna brzina u kilometrima na sat koju biatlonac može dostići na spustu tokom trke.

Broj skijaških štapova koje biatlonac može slomiti u toku godine. Biatlonci se ne guraju ramenima toliko često kao kros-kantri skijaši u sprinterskim trkama, ali ponekad polome štap pri padu ili u kontaktu s drugim takmičarima na stazi.

Toliko udarnih igli sportista slomi svake sezone u svojim puškama kalibra 22. Udarne igle se nalaze unutar zatvarača. Igla udara u rub ruba patrona sa obodnim paljenjem kako bi se metak ispalio prema meti. Može pući prilikom zastoja na streljani ili kada sportista vježba gađanje bez municije. Zamjena udarne igle može potrajati tri do četiri minute. Njemački trener Reiter kaže da njegovi sportisti godišnje polome između pet i deset udarnih igli, uglavnom tokom "suhih" treninga okidanja. Finski selektor Torneus-Kulstad kaže da njegov tim obično polomi jednu ili dvije.

"Ako ne slome nijednu, onda sam pomalo razočaran", rekao je Torneus-Kulstad.

"Želim da rade suho opaljenje. Želim da samo daju sve od sebe. Ako pukne, pukne. To je dio cijele priče ovdje. To je oprema koju morate koristiti. Ako ništa ne puca, pitanje je više jeste li uopće radili suho opaljenje?"