Merzova izjava pati od klasičnog eurocentričnog sljepila. On priznaje iransku snagu samo kao iritaciju koja košta novca, dok iranski otpor i diplomatiju karakteriše kao autodestrukciju, potpuno ignorišući činjenicu da se narod koji je vijekovima pod pritiskom često okuplja oko ideje suvereniteta, čak i uz visoku cijenu.Umjesto da prepozna Iran kao aktera koji traži garancije za svoju egzistenciju, on ih portretiše kao vješte sabotere koji kvare evropski ekonomski mir.